Marilyn Monroe
บ่อยครั้ง ที่เรามักจะได้ยินคนเปรียบเทียบ guitar กับผู้หญิงอยู่เสมอ
ด้วยเพราะความผูกพันธ์ของผู้เล่น กับตัว guitar เอง
เมื่อผูกพันธ์มากเข้า สิ่งไม่มีชีวิตก็มีชีวิตขึ้นมาได้
Guitar ถูกเปรียบกับผู้หญิง ในหลายแง่มุม
ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบทางมโนภาพ > การได้ยินเสียง เกิดจินตนาการ
ซึ่งก็เปรียบเทียบเสียงของ guitar กับหญิงสาวที่มีลักษณะแตกต่างกันไป
หรือทางกายภาพ > การมองเห็น เกิดจินตนาการ
ซึ่งก็ได้แก่ส่วนเว้า ส่วนโค้ง และเส้นสายที่ body ที่สวิงได้สัดส่วนที่สวยงาม เซ็กซี่ประดุจเรือนร่างของสาวงาม สง่า น่ารัก น่าฟัด น่ากอด
และถ้าพูดถึง guitar ที่มีรูปทรง และสัดส่วนที่ถือว่า sexy ในระดับ classic ตลอดกาลแล้วล่ะก็
คงไม่มีใครปฎิเสธได้ว่า Stratocaster ที่ออกแบบและผลิตโดย Fender นั้น ถือเป็น guitar
ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดยี่ห้อหนึ่งของโลก มีอิทธิพลต่อ guitar รุ่นต่อๆมาและถูก copy design มากที่สุดด้วยเช่นกัน
Stratocaster นั้นก็ถูกเปรียบเทียบกับหญิงสาวเช่นเดียวกัน
โดยมีคำกล่าวว่า มันมีรูปทรงที่โค้งเว้า สวยงาม เสียงหวาน ออดอ้อน ยั่วยวน
ประดุจดังหญิงสาว sexy ตลอดกาลของโลกอย่าง Marilyn Monroe
ผมเองก็จำไม่ได้แล้วว่าได้ยินคำกล่าวนี้มาจากที่ไหน แต่ทุกครั้งที่ผมเห็นภาพของเธอ
ผมมักจะคิดถึง Fender Stratocaster อยู่เสมอ
ชีวิตนี้ผมคงไม่สามารถมีโอกาสได้ถ่ายรูป Marilyn Monroe
ได้ถ่ายตุ๊กตาก็ยังดี เพราะจะให้ซื้อมาเก็บสะสมก็คงไม่ใช่แนวทางของผมนัก
ด้วยเพราะความผูกพันธ์ของผู้เล่น กับตัว guitar เอง
เมื่อผูกพันธ์มากเข้า สิ่งไม่มีชีวิตก็มีชีวิตขึ้นมาได้
Guitar ถูกเปรียบกับผู้หญิง ในหลายแง่มุม
ไม่ว่าจะเป็นการเปรียบเทียบทางมโนภาพ > การได้ยินเสียง เกิดจินตนาการ
ซึ่งก็เปรียบเทียบเสียงของ guitar กับหญิงสาวที่มีลักษณะแตกต่างกันไป
หรือทางกายภาพ > การมองเห็น เกิดจินตนาการ
ซึ่งก็ได้แก่ส่วนเว้า ส่วนโค้ง และเส้นสายที่ body ที่สวิงได้สัดส่วนที่สวยงาม เซ็กซี่ประดุจเรือนร่างของสาวงาม สง่า น่ารัก น่าฟัด น่ากอด
และถ้าพูดถึง guitar ที่มีรูปทรง และสัดส่วนที่ถือว่า sexy ในระดับ classic ตลอดกาลแล้วล่ะก็
คงไม่มีใครปฎิเสธได้ว่า Stratocaster ที่ออกแบบและผลิตโดย Fender นั้น ถือเป็น guitar
ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดยี่ห้อหนึ่งของโลก มีอิทธิพลต่อ guitar รุ่นต่อๆมาและถูก copy design มากที่สุดด้วยเช่นกัน
Stratocaster นั้นก็ถูกเปรียบเทียบกับหญิงสาวเช่นเดียวกัน
โดยมีคำกล่าวว่า มันมีรูปทรงที่โค้งเว้า สวยงาม เสียงหวาน ออดอ้อน ยั่วยวน
ประดุจดังหญิงสาว sexy ตลอดกาลของโลกอย่าง Marilyn Monroe
ผมเองก็จำไม่ได้แล้วว่าได้ยินคำกล่าวนี้มาจากที่ไหน แต่ทุกครั้งที่ผมเห็นภาพของเธอ
ผมมักจะคิดถึง Fender Stratocaster อยู่เสมอ
ชีวิตนี้ผมคงไม่สามารถมีโอกาสได้ถ่ายรูป Marilyn Monroe
ได้ถ่ายตุ๊กตาก็ยังดี เพราะจะให้ซื้อมาเก็บสะสมก็คงไม่ใช่แนวทางของผมนัก
ตลาดคลองสวน
การเอ้อระเหยเป็นความผิดไหม?
ผมวางคำถามไว้พร้อมกับปล่อย mouse . . . หยิบกล้องขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างไม่รีบร้อน
ในช่วงปลายภาคการศึกษา ที่เบียดเสียดไปด้วยการส่ง project และการสอบ
หน้าที่ของอาจารย์ผู้สอนก็เข้มข้นไม่ได้น้อยไปกว่านักศึกษาแต่อย่างใด
ผมขับรถมุ่งหน้าออกนอกเมือง พลันคุยกับตัวเองไปตลอด . . .
คนขับแท๊กซี่ฝากชีวิตไว้ข้างถนนบริเวณที่คนคลาคล่ำ งานของเขาคือการส่งถ่ายผู้โดยสารจากที่หนึ่งสู่ที่หนึ่ง จากเช้าจนถึงผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายในตอนเย็น หากไม่ใช่คนขับรถรอบกลางคืน
อาหารข้างถนนรสจัดจ้านที่คุ้นเคยกับบุหรี่สักมวนยามอาทิตย์โพล้เพล้ ก็ส่งให้เขามีความสุขได้อย่างไม่ยากนัก
คนขับเรือจากฝั่งสู่ฝั่ง จากท่าสู่ท่า จากตลิ่งสู่ตลิ่ง
เขามองผิวน้ำที่กระเพื่อม กวาดสายตาเข้าสู่ฝั่ง เห็นสาวสวยนุ่งสั้น โคนขาของหล่อนขาวสวยพาให้ใจรัญจวน ปล่อยสายตาทอดไว้ที่ความเซ็กซี่นั้นอย่างละมุนละไม ปล่อยจินตนาการให้ล่องลอยไปอย่างไม่แยแสกับเวลาที่ไม่หยุดนิ่ง
คนขายหมูปิ้ง. . .ที่ภาระของเขาจบลงเมื่อหมูไม้สุดท้ายถูกขายออก
ในช่วงเวลาที่ลูกค้าเบาบาง เขาปล่อยใจล่องลอยไปกับควันของการปิ้งย่าง
แหงนหน้ามองฟ้าสูดอากาศแล้วสะบัดความเครียดออก
แม้บางวันจะขายได้ไม่หมด สองสามไม้สุดท้ายนั้นเขาสามารถหยุดขาย
ด้วยการกิน หรือการให้ทานกับสุนัขที่หิวโหย
นักดนตรีกลางคืน ที่งานของเขาจบลงที่โน๊ตตัวสุดท้ายของเพลงสุดท้ายหลังเที่ยงคืน
ชีวิตของพวกเขาเริ่มต้นขึ้น ณ เวลานั้น ก่อนจบลงที่ปลายตีนของผีเสื้อราตรี ณ ปลายเตียง
เช้าของวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับพวกเขา
นักการเมือง งานของเขาคือการวาดภาพ วาดความหวัง
เขาวาดมันด้วยปากและถ้อยคำที่สวยงามต่อประชาชนเพื่อที่จะให้ตัวเขาเองได้เข้าไปนั่งหลับในสภา
แล้วเดินจากมา กลับขึ้นรถ รับแก้วไวน์แล้วเอนหลังตามอัธยาศัย งานของเขาไม่ต้องอิงเวลาเช้า-เย็น
หากแต่อิงตามวาระแห่งรัฐธรรมนูญ หรือ จบลงด้วยการชุมนุมของกลุ่มนักปฏิวัติ
เราจึงเห็นพวกเขาเอ้อระเหยกันอยู่เป็นนิจ
ใครและใครหลายคน จับจังหวะในหน้าที่แล้วระเหยไปตามวิถีทางที่แตกต่าง
แต่ชีวิตของผมโดยเฉพาะช่วงนี้ไม่เป็นอย่างนั้น. . .
ช่วงชีวิตที่ผมต้องทดแทนพระคุณบิดามารมาขณะที่เขาเจ็บป่วย. . .เวลา เป็นสิ่งที่สำคัญ
การประกอบอาชีพด้วยการเป็นอาจารย์พิเศษนั้น ข้อดีที่เห็นได้ชัดเจนคือการมี'เวลา'ที่มากขึ้น
ผมต้องการมันพอๆกับเงินเลี้ยงชีพ . . .
ผมกล้าพูดเลยว่า 'เหนื่อยและท้อ' แต่ไม่เสียใจที่ชีวิตผมเดินทางมาในลักษณะนี้
ในช่วงเวลาที่งานกำลังเร่งเร้า รวมเข้ากับภาระหน้าที่ต่อบิดามารดาที่มีเป็นประจำอยู่แล้ว
ส่งผลให้ผมมองไม่เห็นเวลาที่เหลือ . . .
เวลา . . . ที่ผมใช้มันกรีดลงบนเส้นลวด 6 สาย
เวลา . . . ที่ผมใช้มันบันทึกความทรงจำผ่าน blog
เวลา . . . ที่ผมใช้มันเก็บภาพชีวิตด้วยการกด shutter
ผมเลือกที่จะไม่หลับ ถ้ายังไม่ถึงเวลาอันควร และอีกหลายครั้งที่ผมเอ้อระเหยขณะที่งานกำลังเข้มงวด ครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมบอกตัวเองขณะนั่งอยู่หลังพวงมาลัย
ไม่นานนัก ผมก็พาตัวเองมาถึงตลาดเก่าที่มีอายุถึง 100 ปี
ตลาดคลองสวนในวันทำงาน ไร้ซึ่งนักท่องเที่ยว
ผมใช้เวลาอยู่ที่นี่ครู่ใหญ่ กดชัตเตอร์ บันทึกภาพอย่างเอ้อระเหย
ก่อนกลับเข้าสู่ชีวิตจริงแห่งการต่อสู้ อย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง . . .
Visit v74pix for more pixs.
ผมวางคำถามไว้พร้อมกับปล่อย mouse . . . หยิบกล้องขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างไม่รีบร้อน
ในช่วงปลายภาคการศึกษา ที่เบียดเสียดไปด้วยการส่ง project และการสอบ
หน้าที่ของอาจารย์ผู้สอนก็เข้มข้นไม่ได้น้อยไปกว่านักศึกษาแต่อย่างใด
ผมขับรถมุ่งหน้าออกนอกเมือง พลันคุยกับตัวเองไปตลอด . . .
คนขับแท๊กซี่ฝากชีวิตไว้ข้างถนนบริเวณที่คนคลาคล่ำ งานของเขาคือการส่งถ่ายผู้โดยสารจากที่หนึ่งสู่ที่หนึ่ง จากเช้าจนถึงผู้โดยสารเที่ยวสุดท้ายในตอนเย็น หากไม่ใช่คนขับรถรอบกลางคืน
อาหารข้างถนนรสจัดจ้านที่คุ้นเคยกับบุหรี่สักมวนยามอาทิตย์โพล้เพล้ ก็ส่งให้เขามีความสุขได้อย่างไม่ยากนัก
คนขับเรือจากฝั่งสู่ฝั่ง จากท่าสู่ท่า จากตลิ่งสู่ตลิ่ง
เขามองผิวน้ำที่กระเพื่อม กวาดสายตาเข้าสู่ฝั่ง เห็นสาวสวยนุ่งสั้น โคนขาของหล่อนขาวสวยพาให้ใจรัญจวน ปล่อยสายตาทอดไว้ที่ความเซ็กซี่นั้นอย่างละมุนละไม ปล่อยจินตนาการให้ล่องลอยไปอย่างไม่แยแสกับเวลาที่ไม่หยุดนิ่ง
คนขายหมูปิ้ง. . .ที่ภาระของเขาจบลงเมื่อหมูไม้สุดท้ายถูกขายออก
ในช่วงเวลาที่ลูกค้าเบาบาง เขาปล่อยใจล่องลอยไปกับควันของการปิ้งย่าง
แหงนหน้ามองฟ้าสูดอากาศแล้วสะบัดความเครียดออก
แม้บางวันจะขายได้ไม่หมด สองสามไม้สุดท้ายนั้นเขาสามารถหยุดขาย
ด้วยการกิน หรือการให้ทานกับสุนัขที่หิวโหย
นักดนตรีกลางคืน ที่งานของเขาจบลงที่โน๊ตตัวสุดท้ายของเพลงสุดท้ายหลังเที่ยงคืน
ชีวิตของพวกเขาเริ่มต้นขึ้น ณ เวลานั้น ก่อนจบลงที่ปลายตีนของผีเสื้อราตรี ณ ปลายเตียง
เช้าของวันพรุ่งนี้ ไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับพวกเขา
นักการเมือง งานของเขาคือการวาดภาพ วาดความหวัง
เขาวาดมันด้วยปากและถ้อยคำที่สวยงามต่อประชาชนเพื่อที่จะให้ตัวเขาเองได้เข้าไปนั่งหลับในสภา
แล้วเดินจากมา กลับขึ้นรถ รับแก้วไวน์แล้วเอนหลังตามอัธยาศัย งานของเขาไม่ต้องอิงเวลาเช้า-เย็น
หากแต่อิงตามวาระแห่งรัฐธรรมนูญ หรือ จบลงด้วยการชุมนุมของกลุ่มนักปฏิวัติ
เราจึงเห็นพวกเขาเอ้อระเหยกันอยู่เป็นนิจ
ใครและใครหลายคน จับจังหวะในหน้าที่แล้วระเหยไปตามวิถีทางที่แตกต่าง
แต่ชีวิตของผมโดยเฉพาะช่วงนี้ไม่เป็นอย่างนั้น. . .
ช่วงชีวิตที่ผมต้องทดแทนพระคุณบิดามารมาขณะที่เขาเจ็บป่วย. . .เวลา เป็นสิ่งที่สำคัญ
การประกอบอาชีพด้วยการเป็นอาจารย์พิเศษนั้น ข้อดีที่เห็นได้ชัดเจนคือการมี'เวลา'ที่มากขึ้น
ผมต้องการมันพอๆกับเงินเลี้ยงชีพ . . .
ผมกล้าพูดเลยว่า 'เหนื่อยและท้อ' แต่ไม่เสียใจที่ชีวิตผมเดินทางมาในลักษณะนี้
ในช่วงเวลาที่งานกำลังเร่งเร้า รวมเข้ากับภาระหน้าที่ต่อบิดามารดาที่มีเป็นประจำอยู่แล้ว
ส่งผลให้ผมมองไม่เห็นเวลาที่เหลือ . . .
เวลา . . . ที่ผมใช้มันกรีดลงบนเส้นลวด 6 สาย
เวลา . . . ที่ผมใช้มันบันทึกความทรงจำผ่าน blog
เวลา . . . ที่ผมใช้มันเก็บภาพชีวิตด้วยการกด shutter
ผมเลือกที่จะไม่หลับ ถ้ายังไม่ถึงเวลาอันควร และอีกหลายครั้งที่ผมเอ้อระเหยขณะที่งานกำลังเข้มงวด ครั้งนี้ก็เช่นกัน ผมบอกตัวเองขณะนั่งอยู่หลังพวงมาลัย
ไม่นานนัก ผมก็พาตัวเองมาถึงตลาดเก่าที่มีอายุถึง 100 ปี
ตลาดคลองสวนในวันทำงาน ไร้ซึ่งนักท่องเที่ยว
ผมใช้เวลาอยู่ที่นี่ครู่ใหญ่ กดชัตเตอร์ บันทึกภาพอย่างเอ้อระเหย
ก่อนกลับเข้าสู่ชีวิตจริงแห่งการต่อสู้ อย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง . . .
Visit v74pix for more pixs.
WangMook Pier
บ่อยครั้งเวลาที่มีโอกาสไปจ.ชลบุรี ผมมักจะฝากท้องไว้กับร้านอาหารทะเลสดบริเวณเขาสามมุขที่ชื่อ 'วังมุข' เสมอ . . . 'อาหารทะเลสดๆ รสชาวบ้าน' ที่ไปกี่ครั้งก็ประทับใจกับรสชาติแบบชาวบ้านที่ถูกปากและความสดของอาหารทะเลที่หาทานได้ยากในกรุงเทพฯ
หลายครั้งที่ไปแล้วก็ถ่ายรูปอาหารทะเลที่ทานกลับมาเป็นที่ระลึก แต่ครั้งนี้ผมเลือกที่จะเก็บภาพบรรยากาศของชายทะเลและท่าเรือที่ติดกับร้านวังมุขกลับมาแทน
พยายามจับ Silhouette ที่น่าสนใจแล้วเล่นกับสีและบรรยากาศของท้องฟ้าด้วย Lumix GF-1 + 14-140mm + 20mm / ต่อภาพและปรับแต่งใน PS CS5 เหมือนเคย. . .
รูปเพิ่มเติม click here
หลายครั้งที่ไปแล้วก็ถ่ายรูปอาหารทะเลที่ทานกลับมาเป็นที่ระลึก แต่ครั้งนี้ผมเลือกที่จะเก็บภาพบรรยากาศของชายทะเลและท่าเรือที่ติดกับร้านวังมุขกลับมาแทน
พยายามจับ Silhouette ที่น่าสนใจแล้วเล่นกับสีและบรรยากาศของท้องฟ้าด้วย Lumix GF-1 + 14-140mm + 20mm / ต่อภาพและปรับแต่งใน PS CS5 เหมือนเคย. . .
รูปเพิ่มเติม click here
