เก็บใจ

มีคำกล่าวที่ว่า ระยะทางที่ห่างไกล ทำให้หัวใจนั้นห่างกัน . . .
คู่รักหลายต่อหลายคู่ที่เลิกร้างห่างกันเนื่องด้วยต้องอยู่ห่างกันในระยะทางที่ไกล ไปมาหาสู่กันยากลำบาก

หากมองในเชิงกายภาพแล้ว ระยะทางที่ห่างกัน หัวใจก็ย่อมต้องอยู่ห่างกัน (ระยะขจัด) เป็นธรรมดา
แต่ในทางมโนภาพแล้ว ความรักที่บริสุทธิ์และมั่นคง สามารถเอาชนะระยะทางเหล่านั้นได้
แม้ว่าจะอยู่ห่างไกลกันเพียงใด แต่ความรักที่ดี ที่มั่นคงต่อกันก็ย่อมไม่เปลี่ยนแปลงไป

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ความทุ่มเทเป็นสิ่งดี
แต่เส้นทางของความรักมักมีอุปสรรคเสมอ

ขอเพียงแค่เรา 'เก็บใจ' ของเราให้ดี . . . เก็บไว้ สำหรับคนที่เรารัก
แม้ชีวิตรักของเราจะก้าวผ่านไปอย่างเชื่องช้า แต่ก็เป็นก้าวที่เต็มไปด้วยความสุข

Just a little bit (นิดนึงพอ)

ทุกข์กายนั้นอาจพอทนได้ แต่ทุกข์ใจนั้นทนยากยิ่งกว่า

โดยเฉพาะทุกข์ใจที่เกิดจากความรัก . . . เพราะ ความรักไม่เคยมีเหตุผล ความรักไม่ใช่เรื่องของเหตุผล
จึงไม่น่าแปลกใจที่เราจะได้ยิน ได้เห็นปัญหารักสามเส้า รักคนที่มีเจ้าของ หรือรักทั้งๆที่รู้ว่ายากที่จะหวัง

แต่ถึงแม้ว่าความหวังจะริบหรี่เพียงใด . . . หากใจยังสู้ ชีวิตก็ยังดำเนินต่อไปได้
ผมเชื่อว่าการมีทัศนคติเชิงบวกทางใจที่เข้มแข็ง เป็นพลังขับเคลื่อนที่ยิ่งใหญ่มหาศาล . . .

ไม่มีสุขใดถาวร และทุกข์ใดคงอยู่ตลอดกาล
เมื่อเปลี่ยนมุมที่เรามองโลกให้เห็นองศาที่สวยงาม ก็จะพบว่า แม้ในสถานการณ์ที่ลำบากมากแค่ไหน หากเรามีความหวัง แม้เพียงนิด . . . นิดนึง(ก็)พอ ที่จะทำให้เรามีพลังสู้ต่อไป . . .

Winter Wind

มนุษย์มากมาย หลายพันล้านคนดำรงชีวิตอยู่บนโลกใบนี้...แต่กลับมีเพียงคนเดียวที่เติมเต็มชีวิตของเราได้...เพราะด้วยเหตุนี้ หลายคนจึงค้นหา เฝ้ารอที่จะเจอคนคนนั้น คนที่ใช่ คนที่จะทำให้ชีวิตมีความสุข...

ขอมอบเพลงนี้ให้กับคนที่ยังตามหาคนคนเดียวคนนั้น...ไม่ว่าคุณจะผ่านช่วงเวลาแห่งการรอคอยมาแล้วกี่หนาว...ขอให้หนาวที่กำลังจะมาถึงนี้ เป็นช่วงเวลาของคุณ...

Before Zero

KoAloha Workshop "Before Zero"
See you there this coming Sunday.

Aloha :)
KoAloha

Teacher (2)

3 ปีก่อน ผมเขียน blog เรื่องของความประทับใจในการทำหน้าที่สอนหนังสือของผมไว้ที่นี่
http://www.v74blog.com/2009/06/teacher.html

'ฝน' นักเรียนที่ผมกล่าวถึงในวันนั้น ปัจจุบันเรียนจบปริญญาโทจาก Birmingham, UK
และกลับมาทำงานเป็น Designer เต็มตัวอยู่ในเมืองไทยแล้ว

การเห็นความก้าวหน้า เติบโต ของคนที่เรียกผมว่า 'อาจารย์'
เป็นความสุขใจอย่างประหลาด
ความสุข...ที่เงินไม่สามารถซื้อหาได้

ตลอดทุกวันที่ผ่านไป ผมพยายามทำหน้าที่ของ 'teacher' ให้ดีมากยิ่งขึ้น
ด้วยหวังจะได้รับความสุขใจเข้ามาเติมเต็มชีวิตเหมือนที่เคยได้รับ

จากรุ่นสู่รุ่น...จากนักศึกษาสู่มืออาชีพ
ผมยังคงได้รับ email จากนักเรียนที่ผมสอนอยู่อย่างสม่ำเสมอ...
-------------------
อาจารย์วุด

ขอบคุณอาจารย์ที่เป็นที่ปรึกษาที่ดีในเทอมนี้นะคะ
เทอมหน้าโจ๊ก็อยากได้อาจารย์เป็นที่ปรึกษาต่อไป แต่ถึงไม่ได้ยังไง
ก็คงไปคุยกะจารย์อยู่ดี ฮ่าๆ

ขอบคุณมากคะ
โจ่โจ๊
--------------------
อาจารย์สบายดีมั้ยคะ

พอดีโจ๊อยากจะลองส่งงานไป Degree Show2010 อ่ะคะ
แต่ส่งได้ผลงานเดียว โจ๊อยากขอความเห็นอาจารย์ว่าจะส่ง
ชิ้นไหนไปดี งาน stress หรือ Home ดีค่ะ

555 คือตัวงาน stress มันดูมีเหตุมีผลมีประโยชน์และก็แปลกใหม่อยู่บ้าง
ส่วนงาน home ก็มีสไตร์ที่โจ๊คิดว่าไม่ค่อยซ้ำใคร แต่การสื่อสารมัน abstract
คนอื่นดูไม่เข้าใจ    โจ๊เลือกเองไม่ถูก -*- ขอความช่วยเหลือจากจารย์ด้วยยยยค่ะ

ขอบคุณมากๆค่ะ
โจ่โจ๊
PS. เดือนหน้าจะรับปริญญาแล้วค่ะจาารย์ ตื่นเต้นๆ
วันที่ 12 รับที่นครปฐม ส่วนวันที่ 20 รับของ Birmingham
ถ้าอาจารย์ว่างมาถ่ายรูปกันนะคะ 55555 
------------------------------
ยังไงก็ขอบคุณอาจารย์มากนะคะ สำหรับหนึ่งปีที่เป็น advisor มา จารย์วุดเป็นที่ปรึกษาที่นักเรียนวิ่งหาเยอะที่สุดก็ว่าได้ ถ้าว่างๆจะเข้าไปมหาลัย หรือ มี คำปรึกษาอะไรก็จะมารบกวนอาจารย์อีกนะคะ 555

ขอบคุณมากๆค่ะ
โจ่โจ๊
------------------------------
ดีค่า จารย์วุด

สบายดีมั้ยค่ะ ยังปิดเทอมอยู่รึป่าวค่ะ
ตอนนี้โจ๊อยู่โคราชค่ะ กลับบ้านมาช่วงปีใหม่ กำลังคิดว่าจะสมัครเรียนต่อโทค่ะ
ตอนนี้ดู Art Center College of Design ที่ California ไว้ กับ University of the Arts London
คนนู่น คนนี้ ให้คำปรึกษามากมายๆ มากจนทำให้โจ๊งงกับชีวิตไปอีกรอบ
แต่ตอนนี้รู้สึกอยากจะเรียนต่อค่ะ ฮ่าๆๆๆ
เลยอยากจะรบกวนอาจารย์วุดเขียน Recommendation letter ให้หน่อยค่ะ

หลายๆคนบอกโจ๊ว่า ไม่อยากให้ไปเรียนที่อเมริกาด้วยเหตุผลที่แตกต่าง บางคนก็ว่าเมกาสังคมมันไม่ดี คนมันชอบดูถูกบ้างละ หรือที่ได้ยินบ่อยๆคือ คนเมกามันโง่นะจริงๆแล้ว logic ต่ำมาก  -________-"
พี่สาวกับญาติหลายๆคนเลยเชียร์ให้ไปเรียน Europe หรือ อังกฤษ ดีกว่า โจ๊เลยเกิดความสับสนกับตัวเองมั้งค่ะตอนนี้ ว่าสรุปที่ไหนมันดีหรือไม่ดี เหมาะหรือไม่เหมาะกับเรากันแน่
อาจารย์วุดคิดว่ายังไงบ้างค่ะ (นี่ขนาดจบไปแล้ว โจ๊ยังต้องรบกวนถามอาจารย์อยู่เลยนะนี่)

ตอนนี้เพื่อนๆหลายคนก็เริ่มทำงานไปแล้ว พุดกำลังจะไปเรียนภาษาเพิ่มที่เมกา แล้วเหลียงสรุปมันจะไปเรียนต่อที่เบอมิ่งแฮม 555 เมี่ยวก็เพิ่งทำงานไปได้ สามสี่ อาทิตย์ โทรมาบ่นกับโจ๊ตลอดเลยว่า เบื่อม๊ากกก ฮ่าๆๆๆๆ ตอนนี้ชีวิตโจ๊ก็มีความสุขดีค่ะ อยากทำไรก็ทำ ไปเที่ยวๆ แต่เริ่มรู้สึกว่ามันไม่ใช่แล้ว

เมื่อก่อนตอนเรียน ชีวิตตื่นมามันมีจุดประสงค์อ่ะค่ะ มันมีอะไรต้องทำ ต้องเรียน ทำการบ้าน
แต่ตอนนี้ บางที ถ้าไม่มีงานเข้ามา ก็ตื่นมาแบบ โล่งๆ มันโล่งเกินไปจนน่าขนลุก
แล้วอยู่ดีๆโจ๊ก็รู้สึกเองว่า ถึงเวลาไปเปิดโลกกว้างที่ไหนสักที่ อยากเรียนรู้อะไรใหม่ๆมากกว่า
เลยตัดสินใจจะไปเรียนต่อละ แต่ยังลังเลว่า ที่ไหนดีหนอ??

55 บ่นมาเยอะแล้วค่ะ เด๋วจารย์จะเบื่อซะก่อน :P
ยังไงก็รบกวนเรื่อง letter ด้วยนะคะจารย์ ถ้ามีอะไรจะเขียนมา update นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ
โจ่โจ๊
-----------------------------
สวัสดีค่า อาจารย์วุด

สบายดีนะคะ? ทีสิสน้องๆเป็นยังไงบ้าง 555

โจ๊ได้เรียน Art Center แล้วค่ะจารย์ ดีใจม๊ากๆ
เค้า offer 8000$ scholarship ให้ด้วยค่ะ งงเหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น = = แต่ก็ดีคะ 555
ขอบคุณอาจารย์มากๆนะคะที่สละเวลาเขียน recommendation letter ให้

ไม่มีอะไรมากค่ะ จะมาบอกว่า สุขสันต์วันปีใหม่ไทยนะคะ (ย้อนหลัง) ขอให้จารย์วุดและครอบครัวมีความสุขมากๆ รักษาสุขภาพให้แข็งแรงพร้อมสู้กับ ปี 2012 ที่จะมาถึง

สงกรานต์จารย์ได้ไปเที่ยวไหนรึป่าวคะ? โจ๊ไปจันทบุรีมา คนน้อยมากๆ สบายสุดๆ
ยังไงก็ขอให้ผ่านพ้นทีสิสน้องๆไปอีกปีละกันค่ะ
ว่างๆจะเข้าไปเยี่ยมเยียนที่คณะนะคะ
โจ่โจ๊
------------------------------
Jojo . . . หนึ่งในบรรดาลูกศิษย์ที่ไม่ว่าอาจารย์คนไหนที่มีโอกาสได้สอนก็คงจะมีความประทับใจไม่ต่างไปจากผม . . . เธอเรียนจบจาก ศิลปากรไปด้วย GPA 3.92 และปัจจุบันกำลังศึกษาปริญญาโทที่ Art Center, USA.

ทุกๆครั้งที่ผมได้รับ email ไม่ว่าจะลูกศิษย์คนไหน...
ไม่ว่าประเด็นของการสนทนาจะเป็นหัวข้อใด...
ผมรู้สึกดีใจและมีความสุขใจทุกครั้ง

อย่างน้อย มันทำให้ผมรู้สึกว่า...ความเห็นและคำแนะนำของผมนั้น ยังมีประโยชน์ต่อพวกเขา
และบทบาทหน้าที่ของ teacher ที่ผมกำลังทำอยู่นั้น ยังคงดำเนินต่อไปได้อย่างมีคุณค่า