Musicman John Petrucci

ได้มาแบบงงๆ แบบไม่ได้ตั้งใจ สำหรับ Musicman John Petrucci ตัวนี้
เป็น used guitar ที่เหมือนไม่เคย used มาก่อน

option ต่างๆครบถ้วน ไม่ว่าจะเป็น
Piezo + JP Inlay + Mystic Dream Color

ผมพบเขาในราคาที่ reasonable และสภาพที่สมบรูณ์มาก
หลังจากงุนงง กับระบบของ pickup และ piezo อยู่หลายวัน เนื่องจากผมไม่เคยมี guitar ที่ติด piezo เลยสักตัว
เมื่อมั่นใจว่าทุกอย่างปรกติ กระเป๋าผมก็แบนลงอย่างเห็นได้ชัด

Mystic Dream เป็นปัจจัยหลักที่ทำให้ผมต้องควักกระเป๋าจ่ายไป เพราะมันคือจุดเด่นที่สะดุดตาที่สุดของ guitar ตัวนี้ . . . แต่ละองศาที่มอง จะพบว่า สี ของ guitar เปลี่ยนไปได้
บางมุมเห็นสีหนึ่ง
บางมุมเห็นอีกสีหนึ่ง
บางมุมเห็นสีสองหรือสามสี blend เข้าหากัน
ผมหลงใหลใน visual attack ตรงนี้มาก
เสียงเป็นเรื่องของรสนิยม ไม่มีผิด ไม่มีถูก

จุดด้อยหรือจุดที่ผมไม่ชอบเพียงจุดเดียวของ guitar ตัวนี้คือ body ที่ทำจากไม้ basswood
เพราะผมพบว่าผมชอบเสียงของไม้ Alder, Ash, Mahogany มากกว่า Basswood เท่านั้น
แต่ Piezo ที่ติดมากับ guitar ก็จำลองเสียง Acoustic ได้ดีมาก
เสียงใส ไพเราะ หวาน และ คมชัดดีมาก ซึ่งก็พอจะทดแทนจุดอ่อนในเรื่อง basswood ไปได้

เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่จะชวนเขาเข้ามาอยู่ด้วยกัน

ลืมตาดูโลก

ลืม....อดีตที่เจ็บช้ำ...........ปวดใจ
ตา....เหม่อมองฟ้าไกล......อ่อนล้า
ดู......แลพ่อตลอดไป........คงมั่น
โลก...ไม่ไร้คนกล้า...........ไม่ท้อ ทำดี

Siam Niramit

ผมได้มีโอกาสเข้าชม สยามนิรมิตร มาสักพักใหญ่แล้ว
ตั้งใจจะเขียนบันทึกลง blog ไว้แต่ก็ข้ามไปเสียทุกครั้ง
วันนี้ สบโอกาส ได้จังหวะบันทึกความทรงจำดีดีเก็บไว้อีกครั้งหนึ่ง
ความทรงจำและความประทับใจจากงานแสดงคุณภาพระดับโลกจากฝีมือคนไทย

สยามนิรมิตร เป็น Performance Art ที่ใช้ศิลปะและประเพณีไทย (Thailand's arts and cultural heritage) เป็น theme ในการแสดง ด้วยระบบแสง สี เสียง ที่ทุ่มทุนไปถึง 40 ล้านเหรียญสหรัฐ (US$ 40 million)
ใช้นักแสดง 150 คนและชุดอีกกว่า 500 ชุด และความปราณีตในทุกๆศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการแสดง ไม่ว่าจะเป็น การเขียนบท กำกับการแสดง แสง สี เสียง ฉาก และเทคนิคพิเศษ

การแสดงจะแบ่งเป็น 3 องค์
องค์ 1 ย้อนรอยประวัติศาสตร์
ฉากที่ 1 ศรัทธา…ล้านนานคร
ฉากที่ 2 ทะเลใต้…การค้าขายพ้นทะเล
ฉากที่ 3 อีสาน…ตำนานปราสาทหิน
ฉากที่ 4 กรุงศรี…ราชธานีที่รุ่งโรจน์

องค์ที่ 2 ท่องไปในไตรภพ สู่ดินแดนแห่งจินตนาการ นรก หิมพานต์ สวรรค์
ฉากที่ 1 นรกภูมิ
ฉากที่ 2 หิมพานต์ ตำนานเร้นลับ
ฉากที่ 3 สวรรค์…อัศจรรย์

องค์ที่ 3 รื่นเริงสนุกสนาน สืบสานประเพณีไทย

หลังจบการแสดง ผมเดินออกจากโรงละครด้วยหัวใจพองโต เต็มอิ่มไปกับอรรถรสของศิลปะการแสดงใน style ไทยสากลที่หาชมไม่ได้ง่ายนัก บัตรแม้จะมีราคาที่สูงกว่าการเข้าชมการแสดงประเภทอื่น แต่สำหรับผมแล้ว สยามนิรมิตร คุ้มค่า ทุกบาท ทุกสตางค์

ผมไม่รู้ว่า สยามนิรมิตร นั้นประสบความสำเร็จหรือไม่ ทีมผู้จัดทำเป็นใคร คุ้มทุนหรือไม่ และมีแผนการอะไรต่อไปในอนาคต
สิ่งที่ผมเห็นในวันนั้นคือ กลุ่มคนที่รัก ตั้งใจ และทุ่มเทให้ สยามนิรมิตร ดำเนินไปอย่างสวยงาม และราบรื่น ทั้งผู้ที่ทำงานเบื้องหน้าและเบื้องหลังทุกๆคน

ชีวิตของพวกเขาทุ่มไปที่งาน อดทน ลำบาก ตั้งใจฝึกซ้อม เพื่อความฝันของตนเอง
บางครั้งการได้ทำ แม้ไม่สำเร็จ มีค่ากว่าความสำเร็จ
ผมเห็นความสุขของการตั้งใจทำงาน

ความยากลำบาก อาจไม่มีความหมายอะไรเลย
ความสุขที่ได้ทำงานตามความฝันต่างหากเล่า
คือ รางวัลที่แท้จริง . . .

บุญชู สระอู ย๊าน ยาน

ถาปัด การละคร 2550
มาในแบบไทยๆ สบายๆ และมุขขำๆแบบ สไตล์ถาปัด
ปีนี้ผมไม่พลาดอีกเช่นเคย เพราะเรื่องเชยๆ ชวนยิ้ม แบบนี้
ผมชอบนัก . . .

โลgo loกี้

สมัยที่ผมเรียนที่คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์จุฬาฯ
รศ เดชา บุญค้ำ ศิลปินแห่งชาติ, คณะบดี, นายกสมาคมภูมิสถาปนิก และผู้ก่อตั้งภาควิชา Landscape Architecture ในประเทศไทย เคยแนะผมไว้ว่า . . .
'การตั้งคำถามนั้น สำคัญและยากยิ่งกว่าการหาคำตอบ'

ไอสไตน์ สุดยอดนักวิทยาศาสตร์ตลอดกาลของโลก ก็บอกไว้ว่า
'จงอย่าหยุดตั้งคำถาม'

Indira Gandhi, the prime minister หญิง คนแรกและคนเดียวของ India ก็เคยกล่าวไว้ว่า
'การตั้งคำถาม คือพื้นฐานของการพัฒนา'

มิน่าล่ะ...เจ๊ไน้ แม่ค้าก๋วยจั๊บหน้าปากซอยบ้านผม จึงชอบถามผมว่า 'เอาธรรมดา หรือ พิเศษ?'
ร้านสะดวกซื้อที่ไหนไหน ก็ชอบตั้งคำถามคุ้นหูว่า "รับขนมจีบ ซาลาเปาเพิ่มไหมคะ?"
เวลาผมเดินเล่นในสวนจตุจักร มักพบกับคำถามว่า "โป๊ไหมพี่?", "พี่ๆ...โป๊ปะ?" (อ้าว...นี่ไม่รู้เลยเหรอว่า ตัวเองโป๊หรือเปล่า ถึงมาถามคนอื่นแบบนี้ . . . ผมเริ่มสงสัยและตั้งคำถาม)

เอ้า....ก็ถ้า ผู้หลักผู้ใหญ่ และผู้ทรงคุณวุฒิ เขาสอน เขาแนะ มาแบบนี้แล้วล่ะก็...
วันนี้ผมขอเขียน blog ด้วย 'คำถาม' บ้างจะเป็นไร . . .

ทำไมอากาศร้อนแล้วผมไม่รีบกลับบ้าน?
ทำไมผมต้องแวะไปที่ร้านหนังสือ ทั้งๆที่ไม่ได้มีเป้าหมายอะไร? ทำไมร้านหนังสือยังเปิดในวันสงกรานต์? ทำไมมีแค่ผมคนเดียวในร้าน? ทำไมต้องเจอหนังสือเล่มนี้? ทำไมผมต้องขอเจ้าของร้านแกะหีบห่อ? ทำไมต้อง 'LOGO LOGY'? ทำไมมีแค่ 2 copies ในไทย? ทำไมคนขายพูด english ไม่ชัด? ทำไมผมถึงวางมันไว้ที่หิ้งหนังสือในร้านไม่ได้? ทำไมหนังสือใหม่ถึงลดราคา? ทำไมปกหนัง? ทำไมต้องซื้อ?
.
.
ผมซื้อมา...ทำไม?